Serin rüzgârın estiği, hafif dalgalı sularda yat biçiminde yelkenli bir tekne salına salına ilerliyordu. Rüzgârın hafif iniltisi, teknenin suları aşmasıyla suda oluşan sese karışıyordu. Ufukta gökyüzünün mavisiyle denizin mavisi birleşmişti.
Tek bir çizgi ayırıyordu her iki maviyi. Güneş yavaş yavaş ışınlarını geri çekiyor, yerini dolunaya bırakmak istiyordu. Dolunay ise sabırsızca güneşin bıraktığı gökyüzünde yerini alıyordu.
İstanbul’da, Bostancı sahilinden bakanlar için adeta fotoğrafının çekilmesini isteyen bir manzara vardı. Sahilden denize bakanların gözüne, ilk olarak bu yelkenli tekne çarpıyordu. Sonra dolunay, sonra güneş ışınlarının denizdeki dansı, güneşin batışı ve daha sonra teknenin arkasındaki adalar…
