Hij was een ridder zonder vrees noch blaam,
hij had geen zwaard, en hij had geen naam.
Hij had ook geen pijl, want hij had geen koker.
Hij had alleen die reuzentandenstoker.
O Monique Nique-Nique,
ik kreeg zo’n slag van jouw moker
dat ik plots je naam schrijven kon
met een tandenstoker
in ’t gewapend beton.
