De dood van een moeder brengt een aardschok teweeg. De lente die volgt toont de betekenis van haar leven. Land dooraderd met rivieren. Bloedlijnen, levenslijnen, nieuwe stroompjes. ‘Zij was een moeder voor iedereen…’
GRONDMOEDER
Ik ben niet ik
zolang mijn bloed
niet bezeten is van jou
in de duizenden draden
van mijn lijf
ik ben niet ik
zolang mijn wortels niet zinken,
niet schieten, mijn grondmoeder,
tot in jouw hart
ik ben niet ik
zolang ik niet klaar sta
om jouw beeld in mijn ziel
te dragen en bewaren
ik ben niet ik
zolang jij niet schreeuwt
van genot of pijn
in mijn stem
TREFOSSA
