De Frans-joodse filosofe Simone Weil 1909-1943, die zich van activiste ontwikkelde tot mystica hield zich haar hele leven bezig met het begrip aandacht. Ze vond dat aandacht niet alleen opperste concentratie en opmerkzaamheid, maar ook een ethische doordenking nodig had. Voor echte en pure aandacht moet je je Ego opzij zetten om echt ruimte voor de ander te maken. Daarvoor moet je je onthechten, je leegmaken van belangen, projecties en vooringenomenheid. Hoe leger je zelf wordt hoe meer ruimte er dan is voor zuiver waarnemen van de werkelijkheid en de ander. Daarvoor ging ze te rade bij oosterse meditaties en teksten uit het Nieuwe Testament. Behalve haar grote oeuvre zijn er veel biografieën over haar verschenen, maar nog nooit over het begrip aandacht, wat voor haar zelf van levensbelang was.
Govert Jan Bach is pastoraal psycholoog en is vanaf zijn negentiende gefascineerd en richtinggevend beïnvloed door filosoof en mystica Simone Weil. Hij publiceerde over suïcide en de muziek van J.S. Bach.
Wim van der Mark is als docent ruim 30 jaar werkzaam geweest in het Hoger Onderwijs met als aandachtsgebieden taal en cultuur. Via een cursus filosofie is hij geïnspireerd geraakt door werk en leven van Simone Weil.
Van Simone Weil verscheen:
Waar strijden wij voor (Over de noodzaak van anders denken)
Over arbeid (En het sociaal mechanisme in tijden van crisis)
Over oorlog (En het probleem van motivatie in crisistijd)
Verworteling (Wat we de mens verplicht zijn)
Van Jan Mulock Houwer verscheen over Simone Weil:
Simone Weil – Wat zij nalaat voor een seculiere wereld
