Het gedicht “de muur” werd geschreven als reactie op de verankering van (en de verkankering door) extreem-rechts in de democratische structuren van Duitsland en Oostenrijk. Iedereen wenst zich een muur. De linkervleugel van het politieke spectrum om de opgang van de haat tegen te houden, de rechtervleugel om de toestroom van migranten en vreemdelingen eindelijk te stoppen. Hoe ziet die muur er eigenlijk uit? Wat doet ze met de mensen? Wie woont er aan en in haar schaduw?
De opgevoerde “muurbewoners” werden als illustratie op een goede dag letterlijk uit de straatmuren van Hamburg gehaald. Ze komen in dit gedicht aan het woord, worden door tegenhangers en voorbijgangers geanalyseerd en uitgelegd. In de volgorde van hun verschijning werden ze aan de teksten toegevoegd.
