De bestuurskunde en de bestuurspraktijk zijn gebouwd op de vooronderstelling dat de samenleving een kern heeft, een ‘wij’, bestaande uit een set waarden over waar we naartoe gaan en en manier van doen die we als vanzelfsprekend aanvaarden. Het bestuur dient daarop aan te sluiten om te voorkomen dat er een kloof tussen samenleving en bestuur ontstaat. Maar wat als die samenleving zelf een duidelijke kern heeft? Bestuurskundige Duco Bannink analyseert in dit boek de nieuwe situatie van deze tijd, waarin zowel de samenleving als het bestuur ervan geen duidelijke kern meer hebben. Wat is besturen zonder ‘wij’ in een samenleving zonder ‘wij’?
Duco Bannink (1971) is universitair hoofddocent Bestuurskunde aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Hij richt zijn onderzoek met name op samenwerkingsprocessen in het sociale domein, het arbeidsmarktbeleid en de gezondheidszorg.
