Ze weet al haar hele leven dat ze geen moeder wil worden. Haar vriend Philip vindt dat geen probleem. Totdat vrienden om hen heen gezinnen stichten en het leven zonder kinderen steeds realistischer wordt.
Als op een dag ook haar beste vriendin vertelt zwanger te zijn, worden de onderlinge verhoudingen onomkeerbaar opgeschud.
“Ik wacht er al mijn hele leven op dat ik van mening verander, dat ik op een dag wakker word en iemand anders ben dan gisteren of vorig jaar, iemand anders dan wie ik als kind, tiener en jongvolwassene was. Ik wacht erop dat ik hetzelfde wil als de rest. Maar dat wil ik niet. Het is voor mij even natuurlijk om geen kinderen te willen als dat het voor sommige van mijn vrienden is om ze wel te willen. Wat zij al wisten toen ze klein waren, heb ik ook gevoeld, maar dan andersom.”
