Lang niet alle Grieken geloofden zonder meer in hun spectaculaire mythen over goden, helden en monsters. Sommige denkers wezen de traditionele verhalen af, anderen probeerden via allegorie een diepere laag onder de mythische oppervlakte te vinden. Er waren er ook die dachten dat er in mythen een historische kern was aan te wijzen, die in de loop der tijden was vervormd en verdraaid tot een bovennatuurlijk verhaal waar een verstandig mens geen geloof aan kan hechten.
Eén van deze rationaliserende benaderingen staat op naam van Palaiphatos, die stelselmatig alle bekende Griekse mythen van hun wonderlijke laag ontdeed en tot de prozaïsche realiteit reduceerde. In ‘Mythen moet je niet geloven!’ staan alle overgeleverde verklaringen van Palaiphatos, gebundeld met soortgelijke verklaringen van twee van zijn opvolgers. Hun analyses, hoe creatief ook, komen op ons misschien niet altijd even geloofwaardig over. Palaiphatos en de zijnen vertegenwoordigen evenwel een belangrijke stroming in de Griekse omgang met de eigen mythen.
De vertaling van Palaiphatos’ ‘Ongelooflijke Zaken’ (Peri Apiston) is voor het eerst sinds 1661 weer beschikbaar in het Nederlands. Voorafgaand aan de vertalingen worden de mythen kort samengevat.
