Hoe vaak zullen mensen in de eenzaamheid van de nacht, bij het lijk van hun dochtertje, ziek en hongerig of in de angst voor de dood zich vragen hebben gesteld waarvan ze wel beseften dat ze er geen antwoord op wisten. Maar vragen komen op, ook als er geen antwoorden op zijn. Al de eerste filosoof van de Griekse traditie, werd bespot toen hij weende om de dood van zijn zoon. Dat huilen is toch nergens goed voor. ‘Omdat niets helpt, daarom huil ik juist’ antwoordde Thales.
Deze inleiding tot de metafysica, eerder als een serie colleges gegeven, heeft het karakter van oefeningen. Drie keer zoekt het betoog steun. Eerst bij Aristoteles, daarna bij Kant en tenslotte bij Martin Heidegger. Het zijn drie pogingen om binnen te dringen in de duisternis van wat nauwelijks te doorgronden is. Drie keer tasten we naar een bodem onder ons denken en steeds weer volgt een vloed van vragen.
