Thomas Merton vond zijn weg naar contemplatie, na een lange zoektocht. Al vroeg wees geworden, liet hij zich inspireren door de intellectuele, literaire en geestelijke rijkdom van de cultuur en het leven in Europa en de Verenigde Staten. Zoekend naar meer diepgang kreeg zijn leven vastere vorm in een traditionele religieuze context, uiteindelijk in de trappistenabdij Gethsemani in Kentucky. Daar ontplooide zich zijn talent als vertolker en gids van de eigen traditie, als pionier van de dialoog met de grote wereldreligies en als kritisch beschouwer van politiek en wereld. Een zoektocht naar goddelijke diepte in menselijke vrijheid die zo voor velen vruchtbaar werd.
In deze ‘Zaden van contemplatie’ wijst hij de lezer wegen. Deels de zoekende die maar niet vindt, en anderzijds de zoeker die zelfvoldaan meent te hebben gevonden. De inspiratie is grotendeels die van twintig eeuwen christendom. Bernardus en Jan van het Kruis schemeren door in de teksten, maar ook de joodse, hesychastische en oosterse wijsheidsliteratuur. Merton spoort ons aan alert te worden voor de zaden die God iedere dag in ons leven plant, zodat zij kunnen ontkiemen. Een verhaal van overgave en vrijheid in overgave.
