Zelfdoding is een tijdloos en alomtegenwoordig fenomeen. Maar het thema is taboe. Elke zinvolle discussie erover moet namelijk op zijn minst de onaangename gedachte toelaten dat het leven het mogelijk níét waard is geleefd te worden. Critchley geeft een treffende historische schets van het fenomeen en een aangrijpend overzicht van beroemde zelfmoordbrieven. Zijn psychologische zelfanalyse laat ons zien wat het betekent om begiftigd te zijn met die al te menselijke gave en vloek om tussen leven en dood te kunnen kiezen.
Simon Critchley (1960) is hoogleraar filosofie aan de New School for Social Research in New York. In het Nederlands verscheen van hem onder meer ‘Over mijn lijk. Wat filosofen en hun dood ons leren’ (2011).
‘Een elegant, erudiet en uitdagend boek dat ertoe aanzet om onbevooroordeeld en zonder overspannenheid over zelfmoord na te denken.’ – Judith Butler, prominent Amerikaans filosofe, hoogleraar aan de Universiteit van Californië
