Isabel Allende waakt aan het ziekbed van haar dochter. Uit liefde en wanhoop schrijft ze haar.
‘Dit is zo mooi, dit is wereldliteratuur.’ de Volkskrant
Openhartig schrijft Isabel Allende in dit aangrijpende boek over het verlies van haar volwassen dochter. Ze vertelt hoe ze eindeloze nachten aan haar ziekbed doorbrengt en Paula in die nachten haar eigen levensverhaal vertelt. Ondanks de tragiek is het boek doorspekt met humor. Vrolijke en minder vrolijke anekdotes uit het woelige leven van de Chileense schrijfster wisselen elkaar af in dit meeslepende boek dat al zo veel lezers heeft weten te ontroeren.
